dhiemhie0127

Revelation Day for Me and my Cousin - - - Philippines

96 posts in this topic

Gud day CC members in the Philippines!

Me and my first cousin is about a year in relationship. We confirmed that she is 5months pregnant last December 2013.

We had a long distance relationship (couple of provinces far).  Its Christmas vacation 2013 when she ended up making her vacation at my family's home.

We had a chance for her to undergone check-up in a private hospital. It was really tough because we were accompanied by my younger brother. At first, I said that I'm the one who will undergo check-up but he was really surprised when I gave my 'patient roll-number' to my cousin.

Her tummy is merely noticed by my family on the day when she started her vacation days at our home. Back to the story, It was her turned on the Ob-Gyne Clinic and I accompanied her. It was a quiet moment for us when the Ob-Gynecologist confirmed

her pregnancy. "She was near 6 months pregnant", the Gynecologist said.

It was a mixed emotions on that moment, I am nearly cried but I know, in my mind and in my heart, "This is it!"

It was Dec. 28, 2013 when we confirmed her pregnancy thru check-up.

It was January 1, 2014 when her mother (my Aunt) went to our house to greet us because she was not able to celebrate Christmas and New Year with us. And also, to asked me if I am able to send my cousin to the hospital for check-up.

        Note: My Aunt also noticed the bloated tummy of my cousin I think on her 3rd month that's why she make a serious conversation  thru cellphone with me about her observation to my cousin. I promised her that I will send her to hospital for check-up.

Back to the story, it was a remembered day, a dramatic day of January 1st, I slightly fainted because of beer I drank, cause it's New Year's day. I'm celebrating at the next door (my grandma's house). My Aunt arrived at late noon that day. She smiled and greet me. She asked me about my promise. At first, I had many alibis. She came back to our house  and I told her I will came next.

I went to our house, me, my Aunt, my step-mom, and my cousin (my father was sleeping by that time) also, together with us is a neighborhood (my Aunt's 'kumare'). I think this is the right time. I handed my cousin's Pre-natal Booklet and the CAS result. I ended having the revelation on a clear and dramatic voice:

"I know this is not a good thing for us to start the New Year, but it's your right to know everything. __________ (my cousin's name) had undergone check-up at the hospital. It's positive! I am the father of the baby."

My Aunt cried and asking why I done this to her. I beg for their  forgiveness even-though I know, in my mind, it is hard for them to make such decision for them to forgive us. I cried. That was the first time I cried while talking. That I was not able to control my feelings towards the situation. I breathe everything. I thought it was a hard moment for us to reveal but when that time came, I felt so relieved.

It was only seconds, when I revealed the truth, my Aunt backed-out. She gone home but my cousin left in our house. I know my Aunt felt so embarrassed that time.

My father woke-up. He waken by the confrontation. My Step-mom informed him about the situation. HE understand us. He accept the baby but he is not favored for us to live together as a family because according t0 him, we gonna build an abnormal family.

That saying is tolerable for me, I know and I expected that thing from him. I replied, "bakit naman hindi pwede? Hindi ako papayag", on a nice way of saying and in a mild voice.

My father didn't answered back.

Days past, my siblings (4 in all) knew the situation between me and my cousin. I was not able to talk and explain with them about the happenings but the things just still became normal for us inside our house. I sent text message to my Aunt. Saying that I will wait till the end of time, that day would come, she will be able to forgive us and say that I will never let her daughter down. I will care for her till time ends. She didn't reply.

I will update this thread and post for development. Thanks for reading and I am open for your reply and advises. Happy New Year cc.com!

0

Share this post


Link to post
Share on other sites

I hope you don't mind me replying in Tagalog.

And if there's a request for translation, I wouldn't mind translating it...

Wow..

Wala na akong masabi.. Yun lang. Wow.. Hanga ako sa katapangan mo pare. Every single time, iniisip ko yang "revelation" na yan... araw-araw.. for the last 11 years. Eleven years na kami ng pinsan kong may nararamdaman sa isa't-isa. Pero hindi ko alam kung kaya ko yang ginawa mong yan. :( Highschool pa lang kami nung nadevelop kami. Then nung sa kolehiyo, consistent pa rin. Nag-university na rin sa Canada pero nandun pa rin..! Hanggat sa magpost-grad studies na kami,.. almost 30 na ako at siya naman ay mid-20s... inaantay na lang namin ang tamang panahon.

Pero hindi ko (naming) alam kung darating nga ba ang panahong yun... :( hay, ang hirap. kung magkakaroon ba kami ng tapang na sabihin at magdulot ng iskandalo sa pamilya. Kilala pa man din ang pamilya namin.. at maraming tumitingin sa pamilya namin.. Parang hindi ko kayang magdulot ng kahihiyan pero at the same time, nagiging bitter ako sa sarili ko kasi hindi ko kayang sabihin sa buong mundo yung nararamdaman ko. :( Ako ang lalake eh at ako ang magdadala ng relasyon.. hay ang hirap.! Lalo na kapag naiisip kong napakaseryosong bagay nito no... Hindi na ito isang highschool phase o ligawang puppy love pero isang pamilya ang bubuuin ko...

Ang kinaibahan lang natin brad eh mas may bayag ka ata kesa sa akin... Ako nagaantay pa rin ako eh. Minsan iniisip namin ng pinsan kong parang imposible ng mangyari yung araw na pangarap namin.. Yun bang araw na "matapos na ito"... Na masabi na namin sa mga parents namin (tatay niya at nanay ko eh magkapatid [or possibly half-brothers and sisters])... Na matanggap kami afterwards.. Na matanggap rin kami ng mga kapatid namin (although ang kapatid kong pinagsabihan ko (after 10 years namin ni pinsan!) eh sabi niya, "Kung saan ka masaya kuya, suportahan lang kita"). Na kahit sa mga kakilala namin ay matanggap din kami..

It has been a rough 11 years... up and downs... alam namin pareho ang sitwasyon namin at para kaming laging nagtitinikling sa bawat galaw namin. :( May mga times na gusto ko ng sumuko.. Kung kami, edi kami. Kung hindi naman, edi hindi. Yun din ang nararamdaman niya.. Anyhow..

It was only seconds, when I revealed the truth, my Aunt backed-out. She gone home but my cousin left in our house. I know my Aunt felt so embarrassed that time.

Wag mong pababayaan pinsan mo...Alagaan mo siya... Mas kailangan ka niya ngayon more than ever.. More than ever nung nagumpisa kayo.. Forever ng wasak ang relasyon niya sa nanay niya. Sa tatay niya eh ganun din. Pinili ka niya at deserving siya ng buong suporta mo. I know na hindi ka maiintindihan ng tiyahin mo (if ever) kasi yun din ang naiisip ko sa sitwasyon (o magiging sitwasyon) ko eh. pero i-concentrate mo ang atensyon mo sa misis mo rather than sa pacifiying the people around you. Wag kang makakalimot magtext o tawagan siya! Mas maraming beses pa kayo dapat mag-usap at this point in time. Pati trabaho mo, pagbutihin mo rin. Hayz.. Sabi mo nga eh, "This is it!" lolz! For some reason, nakarelate ako! lol

Tol baka pwedeng magtanong kung ilang taon na kayong parehas ni misis (or soon to be misis mo.. hehe)  at kung anong estado na ninyo. I hope na nakagraduate na rin kayo parehas sa kolehiyo at may mga kaya na rin sa buhay. Tibayan mo ang loob mo pare. In full support ako sa inyong dalawa.. Pag dumating ang panahong nanghihina ka, post ka lang dito sa thread na ito.. From time to time, bumibisita rin ako rito eh. Pero after nitong post mo, parang mas mapapadalas na ata ako rito. hehe. At kung anumang update sa sitwasyon mo, lalo na ni misis, sana walang maging kumplikasyon sa baby ninyo. :)

Keep in touch.

Pooch

0

Share this post


Link to post
Share on other sites

Tnx for that very nice reply Sir Pooch!

I'll make my reply/post in Tagalog na rin...

Anyway, Tnx ulit sa reaction mo sir regarding dun sa word na REVELATION. Di ko talaga sya pababayaan sir. Naitatak ko na sa isip ko yan bago pa kami pumasok sa relasyon na ito. Im working na din at stable na din sa work. I'm 26 yrs old na sir. Ang masaklap lang eh si Misis eh 18 years old and 1st year college. Hindi na sya nag-tuloy sa school nung malaman namin na preggy sya. Pero binabalak ko na mag-schooling pa din sya after nya manganak, kahit associate course lang. Kasi kwento nya sa akin na nahihirapan na din daw kasi sya sa pinili nyang course. Kaya mdyo ok na din na nag-stop sya.. Parang yun din ksi ang pagkakasabi ng mama nya sa akin nung hindi pa kai nakakapag-reveal, na medyo mahirap daw talaga yung course. Pero sa pagkakataong ito, naka-focus muna ako sa pagdadalang-tao nya at hiling ko na sana maging ok ang lahat hanggang sa tym na makapanganak sya.

Step-mom ko ang  kasama nya sa bahay habang nasa officework ako. Saturday and Sunday ang day-off ko since government office ang pinapasukan ko. So, may time ako para mabantayan ko sya.

I'll pray for you sir at sa pinsan mo. Na sana masabi nyo na din sa pamilya nyo yung matagal nyo ng dinadala. Kahit ako di ko talaga sukat akalain kung saan anko humugot ng lakas ng loob para sabihin ang totoo. Siguro, alam niya (pinsan ko) na talagang desidido na talaga ako, dahil ramdam niya kung paano ako nahihirapan ng todo kapag wala siya kaya yun na ang ginawa kong hakbang.

Kasi alam mo sir pooch, kung hindi ko pa yun sinabi, uuwi na sila ng January 5 sa kanila. Eh, paano kung duon pa sa kanila nagkaalaman, iniisip ko na hindi na sya papayagang pumunta sa amin at baka tuluyan na syang inilayo sa akin. Kaya yun di yung inisip kong scenario.

Sna sir, ma-inspire ka sa ginawa namin at im hoping na mas tumatag pa ang relationship nyo ng pinsan mo.

I promise that I will keep in touch sa thread na ito.

0

Share this post


Link to post
Share on other sites

Tnx for that very nice reply Sir Pooch!

You're welcome. :)

I'll make my reply/post in Tagalog na rin...

By all means. hehe. :)

Anyway, Tnx ulit sa reaction mo sir regarding dun sa word na REVELATION. Di ko talaga sya pababayaan sir. Naitatak ko na sa isip ko yan bago pa kami pumasok sa relasyon na ito.

That's good. Pero I hope you do not mind me asking.. Sabi mo kasi, "naitatak ko na sa isip ko yan..." and gusto ko lang tanungin, what about siya? Ready nanamn ba siya sa pinasukan niya? I mean, on the same page ba kayo? Kasi sa subsequent paragraph mo, sabi mo 18 years old siya eh. Sa totoo lang, kahit na adult na ang 18, mapusok pa rin yan eh.. alam mo yun? I dunno, pero I just hope na on the same page kayo parehas kasi mas mahirap ang sitwasyon ng magpinsan na nasa relasyon kesa sa "ordinaryo" lang.. diba? Para sa akin kasi, it's good na alam mo na kung ano ang nangyayari -- pero what about siya? Malinaw rin naman ba siya? Alam mo yun --- for better or for worse ba?

Hindi naman kasi yan kanin na pag napaso ka eh pwede mong iluwa eh.. alam mo yun?

Im working na din at stable na din sa work. I'm 26 yrs old na sir. Ang masaklap lang eh si Misis eh 18 years old and 1st year college. Hindi na sya nag-tuloy sa school nung malaman namin na preggy sya. Pero binabalak ko na mag-schooling pa din sya after nya manganak, kahit associate course lang.

Okay, that's good... Ikaw pala talaga ang pinakamagiging bread winner niyan eh, no? Pagbutihin mo brad.. Wag kang bibitaw kahit na pagod ka.. Tsaka bawal ka ring magkasakit. lolz. Pag nagkasakit ka, paniguradong mag-aalala si misis mo. hehehe. :)

I know na umpisa pa lang ito ng panibagong yugto ng buhay mo pero take one day at a time ika nga... Maraming aspekto ang lilipad diyan eh. Career mo, relasyon mo sa magulang mo, sa mga balae, kay misis at kay bebi... Ako kasi 28 years old ako, turning 29 na this year... Nararamdaman ko rin ang mga kabi-kabilang aspects na yan no. Tapos ang hirap pa eh patago ang relasyon. hayz.

Kasi kwento nya sa akin na nahihirapan na din daw kasi sya sa pinili nyang course. Kaya mdyo ok na din na nag-stop sya.. Parang yun din ksi ang pagkakasabi ng mama nya sa akin nung hindi pa kai nakakapag-reveal, na medyo mahirap daw talaga yung course. Pero sa pagkakataong ito, naka-focus muna ako sa pagdadalang-tao nya at hiling ko na sana maging ok ang lahat hanggang sa tym na makapanganak sya.

Oo.. Tsaka na muna yung pag-aaral niya. Focus muna kayo sa baby. Ipon ka ng maigi para naman maging maayos ba. Alam mo yun? I believe na mahal ka ni misis mo at susuportahan ka nun sa anumang magiging plano mo. And when the time comes, kelangang-kelangan ninyong bumukod... Yun ang mga priorities at this point eh. diba? Ano sa tingin mo? Kasi, otherwise, magiging dagdag kalbaryo kay misis mo yung sitwasyon niya.. Hindi mo na kelangang patagalin pa na magstay siya..

Step-mom ko ang  kasama nya sa bahay habang nasa officework ako. Saturday and Sunday ang day-off ko since government office ang pinapasukan ko. So, may time ako para mabantayan ko sya.

That's good... :)

I'll pray for you sir at sa pinsan mo. Na sana masabi nyo na din sa pamilya nyo yung matagal nyo ng dinadala. Kahit ako di ko talaga sukat akalain kung saan anko humugot ng lakas ng loob para sabihin ang totoo. Siguro, alam niya (pinsan ko) na talagang desidido na talaga ako, dahil ramdam niya kung paano ako nahihirapan ng todo kapag wala siya kaya yun na ang ginawa kong hakbang.

Salamat... Naiintindihan kita.. :)

Ako nga eh, natatakot lang ako kasi hindi ko alam kung anong gagawin sa akin ng tiyuhin ko (yung ama ng pinsan ko) pag nagkataon eh. Pero let's see.. May mga times na nananaginip pa rin ako sa 'revelation' na yan... May mga gabing naiiyak na lang ako kasi hindi ko alam ang gagawin ko sa dilemmang nasa harapan ko.

Kasi alam mo sir pooch, kung hindi ko pa yun sinabi, uuwi na sila ng January 5 sa kanila. Eh, paano kung duon pa sa kanila nagkaalaman, iniisip ko na hindi na sya papayagang pumunta sa amin at baka tuluyan na syang inilayo sa akin. Kaya yun di yung inisip kong scenario.

I see. Maganda nga talaga na as few people as possible na magkaalaman no? Then be direct.

Alam mo natutuwa ako para sa iyo kasi "tapos ka na" eh. alam mo yun? Tapos na. Nailabas mo na. Ibang phase ka na. Alam mo yun? Ako eh, nandito pa rin ako sa "waiting phase" eh. Ang ayoko lang kasi sa sitwasyon ko eh ang possibility of a scandal eh. Ayokong mamayani yung temper at yung emosyon sa kalagitnaan ng revelation. In other words, I do not want things to be ugly... Oo alam kong may madidisappiont (parents ko). Oo alam kong may magugulat (parents niya). Mas lalong maraming magugulat (mga kaibigan namin, mga taong may kilala sa amin, etc..) at natatakot ako sa ripple effect nito in the coming 2 years, 3 years, 4 years... haay.

Gusto kong maging as minimal as possible yung 'sakit', yung lahat-lahat ba.. Alam mo yun?

Nung nagsabi ako ng nararamdaman ko sa pinsan ko June 2002, alam ko ng kelangan kong magpursigi ng maigi eh.. Kelangang may pangalan ako sa lipunan muna para hindi nila ako (kami) duru-duruin..Kelangang makapagtapos.. Kelangang mag-masters at magkaroon pa nga ng Phd... Naging motivating factor sa akin ito no.. Para hindi kami mapagsabihan ng mga masasakit na salita ng harapan... Sa akin, kahit pagtsismisan na ako, basta wag lang masaktan yung mahal ko.. Alam mo yun? hayz.

Sna sir, ma-inspire ka sa ginawa namin at im hoping na mas tumatag pa ang relationship nyo ng pinsan mo.

I promise that I will keep in touch sa thread na ito.

Salamat! :) Anyhow, tanong ka lang ah? I guess, magiging personal na "thread na natin ito". hehe..

Pooch

0

Share this post


Link to post
Share on other sites

Gud day sir pooch.. Tnx ulet sa reply.

That's good. Pero I hope you do not mind me asking.. Sabi mo kasi, "naitatak ko na sa isip ko yan..." and gusto ko lang tanungin, what about siya? Ready nanamn ba siya sa pinasukan niya? I mean, on the same page ba kayo? Kasi sa subsequent paragraph mo, sabi mo 18 years old siya eh. Sa totoo lang, kahit na adult na ang 18, mapusok pa rin yan eh.. alam mo yun? I dunno, pero I just hope na on the same page kayo parehas kasi mas mahirap ang sitwasyon ng magpinsan na nasa relasyon kesa sa "ordinaryo" lang.. diba? Para sa akin kasi, it's good na alam mo na kung ano ang nangyayari -- pero what about siya? Malinaw rin naman ba siya? Alam mo yun --- for better or for worse ba?

Makailang ulit ko na tinanong yan sa kanya.. Halos kabisado na nya nga ako kapag tinatanong ko sya kung may PINAGSISISIHAN sya sa lahat ng nangyari.

Alam mo sir pooch halos pareho tau.. Alam ko kung ano ang ibig mong sabihin sa line na yun. Minsan ga iniisip ko na baka masyado akong nagmadali sa lahat at humantong sa ganito ang sitwasyon. Na napakabata pa niya at baka nagte-take advantage lang ako sa kanya. Pero RAMDAM ko eh. Iba yung pakiramdam ko sa kanya. Na talagang disidido na din sya at kaya nya nang harapin ang lahat. Alam ko naman na mula pa nuong nagsisimula pa lamang kami eh lagi nya ng iniisip at nire-reflect ung mga pwede at posible naming kaharapin. Iba ang pagkakilala ko sa kanya after na maging kami. Akala ko BABY pa (she was 17 taht time) sya pero nabago yung pananaw na yun kasi MATURE na ang pag-iisip nya. Lagi ko din syang tinatanong kung talagang Mahal niya ako. Minsan nga eh nayayamot na siya sa kakulitan ko.. hehehe...

Okay, that's good... Ikaw pala talaga ang pinakamagiging bread winner niyan eh, no? Pagbutihin mo brad.. Wag kang bibitaw kahit na pagod ka.. Tsaka bawal ka ring magkasakit. lolz. Pag nagkasakit ka, paniguradong mag-aalala si misis mo. hehehe. :)

I know na umpisa pa lang ito ng panibagong yugto ng buhay mo pero take one day at a time ika nga... Maraming aspekto ang lilipad diyan eh. Career mo, relasyon mo sa magulang mo, sa mga balae, kay misis at kay bebi... Ako kasi 28 years old ako, turning 29 na this year... Nararamdaman ko rin ang mga kabi-kabilang aspects na yan no. Tapos ang hirap pa eh patago ang relasyon. hayz.

Ako talaga ng magiging breadwinner sir pooch. Pero lagi ko siyang bini-briefing na pangarap ko na kahit papano eh magkaroon kami ng extra na pagkakakitaan aside from having my work. Sinasabi ko sa kanya na hindi habang panahon eh sasandal tayo sa work ko, dapat kahit papano meron dapat tayong maliit na negosyo saka para hindi din sya maiinip sa bahay taking care of our baby (BABIES kung saka-sakali.. hehehe) alam ko maiinip sya as full housewife pero di ko sya binibigla. Bini-briefing ko muna sya. Ayaw ko naman kasi maging DICTATOR... Alam mu sir pooch inaadjust ko na din ung sarili ko. Ako kasi yung tao na may sarili ng desisyon. At ngayong may kasama na ako sa buhay naisip ko lagi ko na syang kino-consult sa mga decision making hehehe...

Yes sir, I know, another phase na ito ng buhay ko. Att sa pagkakataong ito hindi na ako magmamadali kasi KASAMA ko na siya... Hihimayin ko yung mga oras na magkasama kami at ayaw kong dumating yung oras o panahon na pagsisisihan namin yung mga nasayang na oras na pagdaraanan namin. Kumbaga sa Pocket book dahan-dahan sa pagbabasa kasi kapag di naiintindihan ang istorya, eh babalikan sa mga previous chapter, hanggang sa lumabo na ng husto ang kwento.. hehehe...

Iniisip ko din sir pooch yung mga taon na darating sa amin. Kung ano ba ang mangyayari on 3, 4, 5, up to 10 years.. (naku tanda ko na nun.. hehehe). Hiling ko lang sana na mas lalong tumatag yung pagsasama namin. At alam ko, sa sarili ko, na HINDING-HINDI nya ako iiwan at ganun din ako sa kanya...

Tapos ang hirap pa eh patago ang relasyon. hayz.

Mahirap talaga sir pooch yung patago ang relasyon. NAPAKAHIRAP. Alam mo nung bago pa lang kami, inis na inis ako sa sarili ko dahil di ko maipagsigawan sa buong mundo kung gaano ko sya kamahal. Yung tinitimpi mo lang yung sarili mo at hinihiling na sana dumating na yung araw na sana maging normal ang lahat, na hindi kayo kukutyain ng iba dahil sa estado at kung ano man ang namamagitan sa inyong dalawa. "HOLD ON lang sir pooch.. NAGAWA NAMIN.. alam kong magagawa nyo din... Just pray". Yun din ang naging sandata ko na walang humpay sa kadarasal na sana MATANGGAP nila kami if ever na dumating yung tym na magkaalaman na. Alam ko nuon na pakikinggan ako ng NASA TAAS kahit na ang dami kong pagkakamali na nagawa hidi lang sa kapwa ko maging sa sarili ko. At laking pasasalamat ko nga sir pooch na natapos na ang lahat.. Pero yun ay sa unang stage pa lang.. alam ko na marami pa kaming pagdaraanang dalawa. Pero sabi ko nga sa kanya, "Kahit anong unos at bagyo pa ang daanan natin alam kong makakaya natin yun basta't kasama kita."

Oo.. Tsaka na muna yung pag-aaral niya. Focus muna kayo sa baby. Ipon ka ng maigi para naman maging maayos ba. Alam mo yun? I believe na mahal ka ni misis mo at susuportahan ka nun sa anumang magiging plano mo. And when the time comes, kelangang-kelangan ninyong bumukod... Yun ang mga priorities at this point eh. diba? Ano sa tingin mo? Kasi, otherwise, magiging dagdag kalbaryo kay misis mo yung sitwasyon niya.. Hindi mo na kelangang patagalin pa na magstay siya..

Yes sir pooch talagang focus muna ako sa pregnancy nya. Till time na makapanganak sya e alam ko na magiging full time husband and father na din ako.. (Excited na nga ako eh... hehe) Bale sa April sya manganganak at medyo IPON MODE na ako ngaun although paunti-unti kasi may mga binabayaran pa akong mga utang... At talagang bubukod kami.. Hiny=tayin ko lang sya makapanganak at MABINYAGAN ang Bata....

Salamat... Naiintindihan kita.. :)

Ako nga eh, natatakot lang ako kasi hindi ko alam kung anong gagawin sa akin ng tiyuhin ko (yung ama ng pinsan ko) pag nagkataon eh. Pero let's see.. May mga times na nananaginip pa rin ako sa 'revelation' na yan... May mga gabing naiiyak na lang ako kasi hindi ko alam ang gagawin ko sa dilemmang nasa harapan ko.

Salamat sir sa pag-unawa. Bale yung father nya (pinsan ko) eh younger brother na mother ko. Patay na ang father nya (tyuhin ko) at patay na din ang mother ko. Niloloko ko nga sya eh, sabi ko sa kanya, "Naku, baka multuhin ako ng tatay mo... hehehe", sabay tawa nya.

I see. Maganda nga talaga na as few people as possible na magkaalaman no? Then be direct.

Alam mo natutuwa ako para sa iyo kasi "tapos ka na" eh. alam mo yun? Tapos na. Nailabas mo na. Ibang phase ka na. Alam mo yun? Ako eh, nandito pa rin ako sa "waiting phase" eh. Ang ayoko lang kasi sa sitwasyon ko eh ang possibility of a scandal eh. Ayokong mamayani yung temper at yung emosyon sa kalagitnaan ng revelation. In other words, I do not want things to be ugly... Oo alam kong may madidisappiont (parents ko). Oo alam kong may magugulat (parents niya). Mas lalong maraming magugulat (mga kaibigan namin, mga taong may kilala sa amin, etc..) at natatakot ako sa ripple effect nito in the coming 2 years, 3 years, 4 years... haay.

Gusto kong maging as minimal as possible yung 'sakit', yung lahat-lahat ba.. Alam mo yun?

Nung nagsabi ako ng nararamdaman ko sa pinsan ko June 2002, alam ko ng kelangan kong magpursigi ng maigi eh.. Kelangang may pangalan ako sa lipunan muna para hindi nila ako (kami) duru-duruin..Kelangang makapagtapos.. Kelangang mag-masters at magkaroon pa nga ng Phd... Naging motivating factor sa akin ito no.. Para hindi kami mapagsabihan ng mga masasakit na salita ng harapan... Sa akin, kahit pagtsismisan na ako, basta wag lang masaktan yung mahal ko.. Alam mo yun? hayz.

OO nga sir pooch eh, atleast natapos na yung matagal na naming dinadala. Ang hirap hirap talaga kapag ganun na pilit mong itinatago at kung gusto mo namang lumuwag ang pakiramdam mo eh may mga bagay ka namang dapat isakripisyo, tulad ng kung ano ang magiging reaksyon ng pamilya mo at ng mga taong nakapaligid sa inyo. Madaming aspect ang dapat i-consider  eh. Di lamang ung sarili nyo, damay lahat eh. Buti kung hidi kayo magpinsan, yun bang normal lang, edi sana walang problema. Kaso iba eh. Yan yun salita na sinabi sa amin ng matalik kong kababata nung day na nag-reveal kami. Sya yung unang kumausap sa amin. At pasalamat ako na naintindihan nya kami although sa umpisa eh sinermunan nya muna ako. Pero ok naman na sa kanya.

Payo ko lang sir pooch (pasensya na sir mas bata ako sayo, hehe) GO ON... makakaya nyo yan. Ganyang-ganyan din ako (kami) dati. Sa mga pinagdaraanan nyo ngaun alam ko na may kahihinatnan ang lahat ng sakripisyo at hirap nyo. Basta wag lamang kaung makakalimot na kausapin ang nasa taas. Kapag dumadating yung tym na parang hindi mo (nyo or nya) na kaya, PIKIT ka lang. Balikan mo yung mga bagay or scenes na magkasama kayo, yung mga pangakong binitawan mo (nyo at nya) sa isa't-isa, yung mga araw na masaya kayong dalawa at yung magiging future nyo. Panigurado ko sayo sir pooch pagdilat ng mata mo mas lalo pang magiging matatag ang sarili mo habang hinihintay mo yung pinakaaasam nyong ARAW....

Salamat! :) Anyhow, tanong ka lang ah? I guess, magiging personal na "thread na natin ito". hehe..

Yaan mo sir pooch ipagdarasal ko kayong dalawa.. At sana ganun ka din sa amin... Di man tayo personal na magkakilala alam ko na taos sa puso mo ang mga pinag-uusapan natin dito sa thread. Hangad ko po sir pooch ang kaligayahan nyong dalawa.

OO nga sir eh, personal thread na natin pero ine-encourage din natin ang ibang Filipino Cousin Couples na mag-post at mag-share ng kanilang story.. At sana  gawin nating inspirasyon ang isa't-isa base na din sa ating mga experiences at kwento...

Salamat sir pooch... Keep in touch! Gud Luck!

0

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hey, pasensya na po kung medyo makikicomment ako sa private thread nyo Kuya dhiemhie at sir Pooch pero I just wanted to congratulate you Kuya dhiemhie, grabe nakakainggit ka. Nakatawid ka na dun sa phase na gustong matawiran ng marami. Kami ng boyfriend ko, muntik muntikan na.. pero hindi ko maintindihan kung bakit nagpapatay malisya ang magulang ko kahit pa may nahahalata na sila sa amin, hindi ko alam kung dahil ba malaki ang tiwala nila sakin kaya ganun, Im the kind of person na go by the rules kaya tingin ko ayaw maniwala ng magulang ko na may itinatago ako, their dismissing the idea that I'm being serious with my 2nd cousin. anla nakapagshare na din tuloy ako.. but really, sobrang hanga po ako sa inyo kuya dhiemhie (mas bata po ako sa inyong dalawa ni sir pooch, haha) iniisip ko kung kelan kaya kami aabot sa ganyan ng bf ko, kung kelan namin maoovercome yung ganyang stage.. yung JUDGEMENT DAY Goodluck po sa magiging baby niyo at ipagppray ko na maging healthy at bibo siya! Regarding sa misis niyo po, kahit na bata pa siya, I'm sure na desidido na din siya, kunghindi--hindi naman siya papasok sa ganyan. Hindi naman sa age ang maturity kundi sa experiences din.. pero as a woman like her, alam ko ang mga needs niya at unang una na diyan ang atensyon, wag na wag mo sir hahayaan na maramdaman niya na lampasan ang tingin mo sa kanya lalo na ngayon at siguradong namimiss niya rin ang pamilya niya. She needs you badly.

Nakikita ko na malapit na kayo sa pangarap niyo at kahit pa ano man ang sabihin ng ibang tao, wag niyo na lang pansinin. Sabi nga "What others might think of you is none of your business" Minsan lang tayo mabubuhay kaya sulitin na natin. :) Happy Life!

0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Hey, pasensya na po kung medyo makikicomment ako sa private thread nyo Kuya dhiemhie at sir Pooch pero I just wanted to congratulate you Kuya dhiemhie, grabe nakakainggit ka. Nakatawid ka na dun sa phase na gustong matawiran ng marami. Kami ng boyfriend ko, muntik muntikan na.. pero hindi ko maintindihan kung bakit nagpapatay malisya ang magulang ko kahit pa may nahahalata na sila sa amin, hindi ko alam kung dahil ba malaki ang tiwala nila sakin kaya ganun, Im the kind of person na go by the rules kaya tingin ko ayaw maniwala ng magulang ko na may itinatago ako, their dismissing the idea that I'm being serious with my 2nd cousin. anla nakapagshare na din tuloy ako.. but really, sobrang hanga po ako sa inyo kuya dhiemhie (mas bata po ako sa inyong dalawa ni sir pooch, haha) iniisip ko kung kelan kaya kami aabot sa ganyan ng bf ko, kung kelan namin maoovercome yung ganyang stage.. yung JUDGEMENT DAY Goodluck po sa magiging baby niyo at ipagppray ko na maging healthy at bibo siya! Regarding sa misis niyo po, kahit na bata pa siya, I'm sure na desidido na din siya, kunghindi--hindi naman siya papasok sa ganyan. Hindi naman sa age ang maturity kundi sa experiences din.. pero as a woman like her, alam ko ang mga needs niya at unang una na diyan ang atensyon, wag na wag mo sir hahayaan na maramdaman niya na lampasan ang tingin mo sa kanya lalo na ngayon at siguradong namimiss niya rin ang pamilya niya. She needs you badly.

Nakikita ko na malapit na kayo sa pangarap niyo at kahit pa ano man ang sabihin ng ibang tao, wag niyo na lang pansinin. Sabi nga "What others might think of you is none of your business" Minsan lang tayo mabubuhay kaya sulitin na natin. :) Happy Life!

Thanks to you Ms. Taimis!

Im happy na may nakakahalubilo ako dito sa cc.com na ganun din ang story tulad namin ni sir pooch. Anyway, wag ka maiinggit, alam ko na halos ganun din ang pinagdaraanan nyo ng cousin mo--tulad namin hinahangad namin nuon na ma-overcome namin ang lahat. At dumating na nga ang araw na yun.

Alam mo Ms. Taimis, ako nga dapat ang mainggit sa inyo eh, kasi mas legal pa nga kau ng cousin mo eh dahil 2nd cousin mo sya, meaning legal kau para maikasal dito sa Pilipinas.

payo ko lang if talagang decisive na talaga kayo, na nagkapagtapos na kau at stable na, GO ON... Time will come dadating din ang inaasam-asam nyo.

Don't forget to pray lang at syempre ang mahalaga is COMMUNICATION di lang sa cousin mo, kundi pati na rin sa mga taong nakapaligid sa inyo especially ung family nyo. Kasi sa laban nyo na yan, i-assume mo na kau lang ng cousin mo ang magkakampi.

I'll pray for the success of your relationship Ms. Taimis. And thank you na din na ipa-pe-pray mo ang aming magiging baby.

Thank you again Ms. Taimis.. just keep in touch. You are welcome sa thread na ito... Gud Luck!

0

Share this post


Link to post
Share on other sites

hi po... makiki congrats na din ako sayo dhiemhie.. nakakatuwang isipin na isa na naman ang nag tagumpay na malagpasan at gawin yang REVELATION na yan. Kasi parang pareho kami ni Pooch... going 12 years na kame ng bf ko this April super long years na and waiting parin...hopefully this year pagbalik niya galing work abroad, kaka alis lang niya kasi last monday from 1 month vacation dito.. so wait ako ng pagbalik niya ang plan namin is pag dating niya THIS IS IT na namin. then plano na magka baby narin.

Dhiemhie ipagdadasal ko din yung success ng pamilya mo. and of course si baby... Im so happy for both of you.. lagi kayong maging matatag para sa isat isa at na inspire mo rin ako..sobra... update mo kame lagi ha? nakaka tuwa ang story mo..

God bless us all!

0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Thanks to you Ms. Taimis!

Im happy na may nakakahalubilo ako dito sa cc.com na ganun din ang story tulad namin ni sir pooch. Anyway, wag ka maiinggit, alam ko na halos ganun din ang pinagdaraanan nyo ng cousin mo--tulad namin hinahangad namin nuon na ma-overcome namin ang lahat. At dumating na nga ang araw na yun.

Alam mo Ms. Taimis, ako nga dapat ang mainggit sa inyo eh, kasi mas legal pa nga kau ng cousin mo eh dahil 2nd cousin mo sya, meaning legal kau para maikasal dito sa Pilipinas.

payo ko lang if talagang decisive na talaga kayo, na nagkapagtapos na kau at stable na, GO ON... Time will come dadating din ang inaasam-asam nyo.

Don't forget to pray lang at syempre ang mahalaga is COMMUNICATION di lang sa cousin mo, kundi pati na rin sa mga taong nakapaligid sa inyo especially ung family nyo. Kasi sa laban nyo na yan, i-assume mo na kau lang ng cousin mo ang magkakampi.

I'll pray for the success of your relationship Ms. Taimis. And thank you na din na ipa-pe-pray mo ang aming magiging baby.

Thank you again Ms. Taimis.. just keep in touch. You are welcome sa thread na ito... Gud Luck!

Salamat Kuya dhiemhie, nakakainspire talaga ang story niyo at lalo na na nakausap kita. Oo nga po, I heard na pwede raw kaming maikasal in civil wedding pero not sure kung pati rin sa church. But still, mahirap parin mag-out dahil super close ang mga pamilya namin kahit na magkaiba kami ng province, Laguna ako at Batangas siya.

Problema nga lang eh hindi pa kami financially stable unlike you na maayos na ang trabaho. Im still studying pero hindi na ako makakapasok next sem dahil bago na ang curriculum namin, at may mga subjects na hindi offered so were planning na magwork sa malayo para makapagsama rin kami kahit unofficial pa. tingin niyo, okay lang kaya yun?

Plano sana namin na maging stable muna bago kami magreveal. Pero medyo nammroblema ako in case na naisin kong bumalik sa pagaaral after sana namin maikasal, hindi ko alam kung magiging issue ba sa line of job ko ang relasyon namin, as what i wrote on my post kanina (Become a Teacher or Marry Him?) isinulat ko dun yung mga worries ko dahil clueless parin ako sa mga teacher policies dito satin. Anyway, THANK YOU Kuya for responding, sobrang malaking bagay to at nakapagpalakas talaga ng loob ko.

Ikamusta mo po ako sa misis mo ha? Tell her na sobrang hanga rin ako sa kanya! :) God bless.

0

Share this post


Link to post
Share on other sites
going 12 years na kame ng bf ko this April super long years na and waiting parin...hopefully this year pagbalik niya galing work abroad, kaka alis lang niya kasi last monday from 1 month vacation dito.. so wait ako ng pagbalik niya ang plan namin is pag dating niya THIS IS IT na namin. then plano na magka baby narin.

Hindi para sakin yung message pero gusto ko lang magmessage sayo ms.againstallodds25, 12 years na kayo ng bf mo, sobrang nakakahanga dahil ang tagal niyo na at dyan tallaga masusukat yung samahan niyo. Naeexcite aq sa plans nyo. sana pagbalik niya ay maging successful ang judgement day niyo. :) Medyo nacucurious lang po ako kung anong klase ang family niyo. Do you think maaccept nila ang relationship niyo?

I'm wishing you good luck. :)

0

Share this post


Link to post
Share on other sites

hi Taimis! actually alam na ng tatay niya pero silent lang siya, kahit may times na nagkakasama kame o nag kakausap hnd namin na pag uusapan yung tungkol sa amin ng anak niya. basta alam lang niya,  wala naman siyang violent reaction, inaasikaso pa niya ako sa bahay nila pag nandun ako, nag mamano ako ok naman, super close ko side ng family niya, mga kuya niya, hipag niya, pamangkin niya kaya sana tama yung kutob ko na sana maging ok parin kame.

Sa pamilya ko naman, alam ko magagalit sila, pero cguro hnd na ganon ka instense yung galit. Sabi naman naming dalawa, alam naman namin na siguro may idea na sila hnd lang ng sasalita. Kaya patuloy parin ang pag dadasal ko na dadating ang araw na matatanggap din nila kame..

Thank you sa wish mo at syempre wish ko na kayo din mag tagumpay...

0

Share this post


Link to post
Share on other sites

Medyo awkward pag ganun diba? medyo nakakailang kapag nagkikita kita kayo ng family niya, tingin ko matatanggap kayo nung tatay niya, ay pwede po matanong kung paano nalaman ng tatay niya?

Ako naman, alam ng mama niya, younger sister at bro niya pero hindi sila galit pero hindi rin sila boto but still ok prin kami pag nagkikita kita. Super close ko rin kasi yung kapatid nyang babae at mama niya. Yung papa niya hindi kami sure kung alam na dahil inivite pa ako na sa kanila magpasko (na hindi alam ng parents ko dahil alam nila na naging kami ni bf ko nung high school) pero I think may clue na din siya.

Yung ibang pinsan niyo at kaibigan may alam po ba tungkol sa inyo? Yung mga pinsan ko kasi alam yung dati kasi sila pa ang nagbuyo samin pero yung ngayon, may idea lang sila. ung mga tita namin binabantaan na kami na magsusumbong sa mga elders ng pamilya kapag di kami naghiwalay. Hay ang hirap!

Buti pa po kayo at mature enough na, stable na rin kaya makakaya niyo ng magsolo kung sakali.

Sana matanggap rin nila kayo.

0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Salamat Kuya dhiemhie, nakakainspire talaga ang story niyo at lalo na na nakausap kita. Oo nga po, I heard na pwede raw kaming maikasal in civil wedding pero not sure kung pati rin sa church. But still, mahirap parin mag-out dahil super close ang mga pamilya namin kahit na magkaiba kami ng province, Laguna ako at Batangas siya.

Problema nga lang eh hindi pa kami financially stable unlike you na maayos na ang trabaho. Im still studying pero hindi na ako makakapasok next sem dahil bago na ang curriculum namin, at may mga subjects na hindi offered so were planning na magwork sa malayo para makapagsama rin kami kahit unofficial pa. tingin niyo, okay lang kaya yun?

Plano sana namin na maging stable muna bago kami magreveal. Pero medyo nammroblema ako in case na naisin kong bumalik sa pagaaral after sana namin maikasal, hindi ko alam kung magiging issue ba sa line of job ko ang relasyon namin, as what i wrote on my post kanina (Become a Teacher or Marry Him?) isinulat ko dun yung mga worries ko dahil clueless parin ako sa mga teacher policies dito satin. Anyway, THANK YOU Kuya for responding, sobrang malaking bagay to at nakapagpalakas talaga ng loob ko.

Ikamusta mo po ako sa misis mo ha? Tell her na sobrang hanga rin ako sa kanya! :) God bless.

I think at base na din sa mga nabasa ko na article at ayon na din sa family code of the philippines e legal at pwede kaung dalawa ikasal kahit sa simbahan. Kindly research dun sa naging arrangement nina Presidential son Mikey Arroyo at his second cousin Angela.

Regarding naman sa studies mo, pagbutihin mo sya para if ever na dumating yung right moment for both of you eh may masasandalan kau and atleast stable ka na, diba?

Yun namang magiging problem sa future regarding sa line of job mo, eh sa tingin ko eh walang magiging abala sayo kung saka-sakaling mkakatuluyan mo si cousin mo. In fact na legal kau sa batas (family code), wala ka naman sigurong dapat ipagalala when it comes sa line of job mo.

Sige Ms. Taimis, ikukumusta kita kay Misis.

Ipag-pe-pray ko kau ng cousin mo Ms. Taimis and just keep in touch..

hi po... makiki congrats na din ako sayo dhiemhie.. nakakatuwang isipin na isa na naman ang nag tagumpay na malagpasan at gawin yang REVELATION na yan. Kasi parang pareho kami ni Pooch... going 12 years na kame ng bf ko this April super long years na and waiting parin...hopefully this year pagbalik niya galing work abroad, kaka alis lang niya kasi last monday from 1 month vacation dito.. so wait ako ng pagbalik niya ang plan namin is pag dating niya THIS IS IT na namin. then plano na magka baby narin.

Dhiemhie ipagdadasal ko din yung success ng pamilya mo. and of course si baby... Im so happy for both of you.. lagi kayong maging matatag para sa isat isa at na inspire mo rin ako..sobra... update mo kame lagi ha? nakaka tuwa ang story mo..

God bless us all!

Hello againstallodds25!

Gud day sau at sa cousin mo kahit wala sya dito sa Pinas.

Mas lalo akong naiinspire kapag may nakakahalubilo ako na katulad na katulad ko ng sitwasyon. Maraming Salamat sau at syempre sa pag-congratulate.

Hangad ko na sana tama na yung 12 years na paghihintay. Sana next chapter naman ang inyong pagdaanan. What i mean is dumating na yung time kung saan heto na kau kung nasaan na kami ngaun ng pinsan ko.

Yes, lagi ako mag-uupdate sa thread na ito at hinihiling ko din na sana mas lalo pa kaung tumatag ng cousin mo...

Nakaktuwa talaga na marami pala tau dito sa Pinas na ganito ang sitwasyon.

God Bless you at pati na rin kay Ms. Taimis.

0

Share this post


Link to post
Share on other sites
I think at base na din sa mga nabasa ko na article at ayon na din sa family code of the philippines e legal at pwede kaung dalawa ikasal kahit sa simbahan. Kindly research dun sa naging arrangement nina Presidential son Mikey Arroyo at his second cousin Angela.

Regarding naman sa studies mo, pagbutihin mo sya para if ever na dumating yung right moment for both of you eh may masasandalan kau and atleast stable ka na, diba?

Yun namang magiging problem sa future regarding sa line of job mo, eh sa tingin ko eh walang magiging abala sayo kung saka-sakaling mkakatuluyan mo si cousin mo. In fact na legal kau sa batas (family code), wala ka naman sigurong dapat ipagalala when it comes sa line of job mo.

Sige Ms. Taimis, ikukumusta kita kay Misis.

Ipag-pe-pray ko kau ng cousin mo Ms. Taimis and just keep in touch..

Yup narinig ko na nga din po yung tungkol kay Mikey at Angela pero nakakalito kasi minsan may nagsasabi na sa civil lang daw pwede. Parang big issue parin kahit 2nd na kami.

Sana nga po makablaik pa ako sa pagaaral after this sem para maging stable kami, balak ko kasi after namin maikasal eh kami na ang magffinance sa pagaaral ko dahil nakakahiya naman sa magulang ko na pagtapusin nila ako tapos eh bigla ko naman pala silang iiwan. Kaya plano ko na magwork muna at magbayad ng utang sa kanila. If ever na maging teacher ako sana nga po hindi maging problema yung ethical issues.

Yung misis mo po ba hindi member dito?

0

Share this post


Link to post
Share on other sites

Yung misis mo po ba hindi member dito?

Ms. Taimis, hindi sya member dito pero nag-uupdate ako sa kanya sa laht ng pino-post ko at syempre sa lahat ng mga replies nyo...

0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ms. Taimis, hindi sya member dito pero nag-uupdate ako sa kanya sa laht ng pino-post ko at syempre sa lahat ng mga replies nyo...

Gusto ko lang kasi din magreach out sa kanya kasi syempre pareho kaming babae kaya thanks kuya dhiemhie kasi nauupdate mo siya.

0

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hello againstallodds25!

Gud day sau at sa cousin mo kahit wala sya dito sa Pinas.

Mas lalo akong naiinspire kapag may nakakahalubilo ako na katulad na katulad ko ng sitwasyon. Maraming Salamat sau at syempre sa pag-congratulate.

Hangad ko na sana tama na yung 12 years na paghihintay. Sana next chapter naman ang inyong pagdaanan. What i mean is dumating na yung time kung saan heto na kau kung nasaan na kami ngaun ng pinsan ko.

Yes, lagi ako mag-uupdate sa thread na ito at hinihiling ko din na sana mas lalo pa kaung tumatag ng cousin mo...

Nakaktuwa talaga na marami pala tau dito sa Pinas na ganito ang sitwasyon.

God Bless you at pati na rin kay Ms. Taimis.

hi dhiemhie! oo nga sana tama na yung 12 years... inip n din ako sa paghihintay ng revelation time namin. sguro naman kaya na namin harapin lahat. Im also praying to be in your shoes someday.. to have a baby and settle with him. im willing to sacrifice my job just to be with him, catholic school kasi ako ng wo work kaya baka bawal ang mabuntis ng hnd muna kasal..

nakaka inspire ka din kaya lumalakas loob ko... wala ding account si bf dito pero kinukwento ko sa knya mga tungkol dito...

kmusta din kay misis...

0

Share this post


Link to post
Share on other sites
hi dhiemhie! oo nga sana tama na yung 12 years... inip n din ako sa paghihintay ng revelation time namin. sguro naman kaya na namin harapin lahat. Im also praying to be in your shoes someday.. to have a baby and settle with him. im willing to sacrifice my job just to be with him, catholic school kasi ako ng wo work kaya baka bawal ang mabuntis ng hnd muna kasal..

nakaka inspire ka din kaya lumalakas loob ko... wala ding account si bf dito pero kinukwento ko sa knya mga tungkol dito...

kmusta din kay misis...

basta stay strong lang againstallodds25!

malalampasan nyo din yan. Basta don't forget to pray at update nyo kami dito sa thread on any developments. I'll pray for the success of your relationship.God Bless!

0

Share this post


Link to post
Share on other sites
catholic school kasi ako ng wo work kaya baka bawal ang mabuntis ng hnd muna kasal..

ate against, teacher ka po ba? BEED student kasi ako.

0

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hey, pasensya na po kung medyo makikicomment ako sa private thread nyo Kuya dhiemhie at sir Pooch pero I just wanted to congratulate you Kuya dhiemhie, grabe nakakainggit ka. Nakatawid ka na dun sa phase na gustong matawiran ng marami. Kami ng boyfriend ko, muntik muntikan na.. pero hindi ko maintindihan kung bakit nagpapatay malisya ang magulang ko kahit pa may nahahalata na sila sa amin, hindi ko alam kung dahil ba malaki ang tiwala nila sakin kaya ganun, Im the kind of person na go by the rules kaya tingin ko ayaw maniwala ng magulang ko na may itinatago ako, their dismissing the idea that I'm being serious with my 2nd cousin.

Tingin ko alam nila yun no... :P Ayaw lang nilang ungkatin ba. Tsaka sa karagdagan, nandoon na rin yung 'hiya' ba na kumprontahin ka.. 20's ka na eh. Hindi ka naman na high school.. Alam mo yun? Matanda na tayo eh at adults,, and so alam mo yun.. Isipin mo na lang ah: Kelan nagumpisa parents mo? Tapos itry mong balansehin ang age range nila nung nagumpisa silang magboypren-gelpren.. hehe. :)

anla nakapagshare na din tuloy ako.. but really, sobrang hanga po ako sa inyo kuya dhiemhie (mas bata po ako sa inyong dalawa ni sir pooch, haha) iniisip ko kung kelan kaya kami aabot sa ganyan ng bf ko, kung kelan namin maoovercome yung ganyang stage.. yung JUDGEMENT DAY

Yup! darating tayong lahat diyan no.. Sa akin kasi, I treat this as a test eh.. A severe test sa totoo lang.. Pagsubok na ibinigay ni God sa akin (sa pinsan ko rin personally) kung totoo nga ba ang nararamdaman namin sa isa't-isa. Biro mo sa akin 11 years.. Yet kahit ako eh hirap pa rin...

Ayokong dumating sa time na pagbubulong-bulungan ako ng mga kakilala ko.. Or alam mo yung tipong ngingiti lang sa iyo sa harapan pero sasaksakin ka talikuran kasi disaprubado sila sa relasyon ninyo? Yung mga taong magsasabi hindi man aloud pero pabulong na "Tsk.. Sayang itong si Pooch.. Ang ganda na sana ng buhay pero tanga sa pag-ibig..."

bwahahaha..

Kaya gusto kong maestablish muna eh. Gusto kong "may maipagmamalaki na ako" bago ang revelation namin... Bagamat hindi ko maiiwasan ang magiging pangungutya ng tao, I just stand by the truth ng kung anong totoo... Kapag naiisip kong wala naman talagang mali sa cousin-relationships, wala naman talagang taboo rito kundi para lang sa public policy, na hindi naman talaga totoo na abnormal ang magiging anak ninyo once na nagkaanak kayo, and so on and so forth..  kahit papaano, nabibigyan ako ng tapang eh.

Pero hanggang ngayon, maisip ko lang na mailalagay ko sa 'gitna ng kahihiyan' ang mahal ko especially when it will even start hindi sa ibang tao kundi sa mga magulang namin eh kirot pa rin ito sa loob ko...

Goodluck po sa magiging baby niyo at ipagppray ko na maging healthy at bibo siya! Regarding sa misis niyo po, kahit na bata pa siya, I'm sure na desidido na din siya, kunghindi--hindi naman siya papasok sa ganyan. Hindi naman sa age ang maturity kundi sa experiences din.. pero as a woman like her, alam ko ang mga needs niya at unang una na diyan ang atensyon, wag na wag mo sir hahayaan na maramdaman niya na lampasan ang tingin mo sa kanya lalo na ngayon at siguradong namimiss niya rin ang pamilya niya. She needs you badly.

Yup! :)

Nakikita ko na malapit na kayo sa pangarap niyo at kahit pa ano man ang sabihin ng ibang tao, wag niyo na lang pansinin. Sabi nga "What others might think of you is none of your business" Minsan lang tayo mabubuhay kaya sulitin na natin. :) Happy Life!

Hehehe... If only this is always possible eh no? ;)

Pooch

0

Share this post


Link to post
Share on other sites
Tingin ko alam nila yun no... :P Ayaw lang nilang ungkatin ba. Tsaka sa karagdagan, nandoon na rin yung 'hiya' ba na kumprontahin ka.. 20's ka na eh. Hindi ka naman na high school.. Alam mo yun? Matanda na tayo eh at adults,, and so alam mo yun.. Isipin mo na lang ah: Kelan nagumpisa parents mo? Tapos itry mong balansehin ang age range nila nung nagumpisa silang magboypren-gelpren.. hehe. :)

Alam naman po talaga nila yung dating relationship namin nung high school, pero siguro akala nila puppy love lang. Yung pagbabalikan namin ngayon ang sa palagay ko ehikinahihiya nga po nila na iconfront sakin. Haha. 19 po naging magjowa magulang ko tapos 21 sila nung mabuntis nanay ko. So kung seryoso na sila nun iniisip din nila na at this age eh serious na ako sa mga desisyon ko.

Ayokong dumating sa time na pagbubulong-bulungan ako ng mga kakilala ko.. Or alam mo yung tipong ngingiti lang sa iyo sa harapan pero sasaksakin ka talikuran kasi disaprubado sila sa relasyon ninyo? Yung mga taong magsasabi hindi man aloud pero pabulong na "Tsk.. Sayang itong si Pooch.. Ang ganda na sana ng buhay pero tanga sa pag-ibig..."

bwahahaha..

Kaya gusto kong maestablish muna eh. Gusto kong "may maipagmamalaki na ako" bago ang revelation namin... Bagamat hindi ko maiiwasan ang magiging pangungutya ng tao, I just stand by the truth ng kung anong totoo... Kapag naiisip kong wala naman talagang mali sa cousin-relationships, wala naman talagang taboo rito kundi para lang sa public policy, na hindi naman talaga totoo na abnormal ang magiging anak ninyo once na nagkaanak kayo, and so on and so forth..  kahit papaano, nabibigyan ako ng tapang eh.

Tama nga din yun Sir Pooch kaso para sakin lang po ha, okay na sakin yung maging financially stable ang isang tao kesa may maipagmalaki pa o kung ano man, dahil kahit pa lumaki ang pangalan natin.. may sasabihin parin ang mga tao satin kapag nalaman nila ang istorya natin. Siguro kung kaya niyo nang masuportahan ang magiging bago niyong pamilya.. go na! kesa naghihintay ng naghihintay.. pero syempre its all up to you.

Yup! darating tayong lahat diyan no.. Sa akin kasi, I treat this as a test eh.. A severe test sa totoo lang.. Pagsubok na ibinigay ni God sa akin (sa pinsan ko rin personally) kung totoo nga ba ang nararamdaman namin sa isa't-isa. Biro mo sa akin 11 years.. Yet kahit ako eh hirap pa rin...

Ayokong dumating sa time na pagbubulong-bulungan ako ng mga kakilala ko.. Or alam mo yung tipong ngingiti lang sa iyo sa harapan pero sasaksakin ka talikuran kasi disaprubado sila sa relasyon ninyo? Yung mga taong magsasabi hindi man aloud pero pabulong na "Tsk.. Sayang itong si Pooch.. Ang ganda na sana ng buhay pero tanga sa pag-ibig..."

Takot din ako sa sasabihin ng tao at lalo na ng mga kaanak namin noon, pero sa totoo lang nakakapagod magisip ng ganyan kaya sana madedma na lang natin kahit gano pa kahirap. May mga pwede ngang magsabi ng ganyan na.. "Nauubusan na baga? Dami daming tao sa mundo, bakit sa pinsan mo pa?" pero syempre, madali lang sabihin yun kung hindi sila ang nasa kalagayan natin.

0

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hi pooch... May point si taimis... Dadating din naman yung time na kapag malaman ng iba yung sitwasyon ntin, khit gaano pa kaganda pangalan ntin my negative prin n ssbihin, hnd lang negative...baka lahat na yata masabi nila.

Tama si taimis, nkakatakot isipin na sarili mong pamilya e sabihan ka ng mg salitang baka hindi makain ng aso.. Pero dumadating yung time na nakakapagod din isipin ung iisipin nila kasi paano naman yung nararamdaman mo..

Dito sa amin inirereto n nga nila ako kung kanino, kasi wala p dw akong bf, iniisip ko din na baka sbihan din nila ako ng desperada kapag nalaman, pareho tyo ng nasa isip TAIMIS.. Or sa dinami dami ng lalaki bkit sya pa?

Kame dito sa bahay sguro may hint na din sila hnd lang nag sasalita, dahil cguro sa tiwala skin, respeto nila skin, duda na baka naman hnd ko ginagawa yun o takot sila sa katotohanan...

0

Share this post


Link to post
Share on other sites

Your content will need to be approved by a moderator

Guest
You are commenting as a guest. If you have an account, please sign in.
Reply to this topic...

×   You have pasted content with formatting.   Remove formatting

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead